OYUN TERAPİSİ
Oyun terapi çocukların yaşadıkları bilişsel, davranışsal ve duygusal alanlarda meydana gelen problemlerin oyun yolu ile iyileştirilmesini hedefleyen bir terapi yaklaşımıdır.
Oyun terapide terapist, çocuğun yönlendirmesini, yönergelerini izleyerek güvenli bir alan yaratır ve çocukla bir güven ilişkisi geliştirerek çocuğun dünyasına girer. Çocuk, oyun yoluyla duygularını, düşüncelerini, deneyimlerini ve davranışlarını kendisini en rahat hissettiği bir yolla ifade eder. Çocukların kendilerini nasıl hissettikleri ve yaşadıklarının onları nasıl etkilediği hakkında konuşmaları çoğu zaman zordur ve oyun terapisinde, oyuncaklar çocukların kelimelerine dönüşür. .
Burada oyun , çocuğun dili ve etkili bir anlatım aracı olmakla birlikte çocuğun eğitim ve gelişiminin yanısıra terapotik öneme de sahiptir. Oyun ortamı , onu izleyen terapiste çocuğun kişisel özellikleri ile ilgili önemli ipuçları verir. Oyun terapinin tedavi edici özelliği sayesinde çocuk gerçek yaşamda gerçekleştiremediği bir eylemi, oyun ortamında gerçekleştirerek duygusal arınmayı yaşar ve böylelikle rahatlar. Oyun terapi, günlük yaşamda çocuğun çevresinden aldığı uyaranların oluşturduğu gerilimden kurtulmasını sağlar. Oyun terapisinde çocuğun içsel dünyasında yaşadığı (korku, öfke, kızgınlık, hayal kırıklığı vb.)duyguların, çatışmaların oyuncaklara ve oyuna aktarımı gerçekleşir. Burada oyun terapi, çocuğun duygularını uygun yollarla ifade edebilmesini, problem çözme becerilerinin gelişmesini, problem davranışlarının azaltılmasını , içsel çatışmalarını çözmesini , kendisini ifade etmesini ve , özgüveninin artmasını , öz kontrolünün gelişmesini , davranışlarının sorumluluğunu almasını sağlar.
Oyun Terapisi ile Terapist; Çocuk ile terapotik ilişki kurabilir, Çocuğun iç dünyasını anlayabilir, oyun üzerinden çocuğun kendisini ifade etmesine yardım edilebilir, çocuğun olayları anlaması, baş etme becerilerini geliştirmesi ve olumlu benlik algısının gelişimine yardımcı olabilir. Oyun terapisi için en uygun yaş aralığı 3-12'dir
OYUN TERAPİSİ HANGİ DURUMLARDA KULLANILIR?
-Kaygı bozuklukları; Çocukluk korkuları (yalnız kalma, karanlık, hayvan korkusu vb.)
-Depresyon,
-Uyku bozuklukları; Kâbuslar vb.
-Beslenme Problemleri,
-Davranış bozuklukları
-Alt ıslatma, dışkı kaçırma,
-Tırnak emme-parmak emme,
-Kardeş kıskançlığı,
-Davranış bozukluğu,
-Kayıp, yas, travma,
-Anne-baba ayrılığı; boşanma vb., sonrası adaptasyon sorunları
-Özgüven eksikliği
-Öfke kontrol sorunları
-Aile içi şiddete maruz kalma
