Doktorsitesi.com

Bir Ebeveyn Serzenişi: Çocuğum Yemek Yemiyor!

Uzm. Psk. Damla Yaşar
Uzm. Psk. Damla Yaşar
9 Temmuz 2020155 görüntülenme
Randevu Al
Bir Ebeveyn Serzenişi: Çocuğum Yemek Yemiyor!

Merhabalar,

Özellikle okul öncesi dönem çocuklarının (2-5 yaş) ebeveynlerinden sıklıkla çocuklarının bir şey yemediğine ya da yedikleri konusunda seçici olduklarına dair şikayetler duyuyorum. Çocukken ben de pek iştahlı biri değildim. Ailem oyunlarla kandırarak, iştah açıcı şuruplar içirerek bana bir şeyler yedirmeye çalışırdı.

Kültürel olarak yemeyi ve yedirmeyi seven bir toplumuz, bir misafir gelse evde ne varsa önüne sereriz, bir şeyler yemeden içmeden hayatta göndermeyiz. Haliyle çocuklarımızı da doyasıya beslemek istiyoruz, onların karnı doyuyor belki ama bizim gözümüz doymayabiliyor yedirdiklerimizle. Evet, bazen de gerçekten az yiyorlar veya seçici yiyorlar. Peki neden? Öncelikle bilmeliyiz ki: Çocukların iştahları büyüme artışları ve hareketliliklerine bağlı olarak sürekli değişkenlik gösterebilir, zaten mideleri de küçüktür. Dış dünyayı keşfetmekle çok meşguldürler o nedenle yemek için ayıracakları süre ve yemeğe verecekleri dikkat kısıtlıdır. Özellikle 2-3 yaşlarında çocuklar sınırları zorlamaya ve bağımsızlıklarını göstermeye oldukça isteklidirler.

Aç kaldıkları endişesiyle içimiz içimizi kemirirken nelerden kaçınmalıyız?

Zorla beslemeye çalışmaktan,

Kıyaslama yapmaktan,

Tehditlerle korkutmaya çalışmaktan (“bak yemezsen arkandan ağlar” laflarını hangimiz duymadık ki?),

Bu konuyla ilgili endişelerimizi çocuğa yansıtmaktan (bazen çocuklar bu tarz konuların ebeveynleri için ne kadar önemli olduğunu fark ettiğinde bunu isteklerine ulaşmak için kullanabilecekleri bir koz olarak görebilirler).

Neler yapabiliriz?

Her şeyden önce itirazlarına karşı sabırlı olabiliriz,

Çocuğa acıkması için fırsat verebiliriz,

Çok yemenin değil, dengeli beslenmenin sağlıklı gelişim için önemli olduğunu hatırlayabiliriz,

Abur cubur tüketimini sınırlandırabiliriz,

Akranlarıyla birlikte yemek yiyebileceği ortamlara dahil edebiliriz.

Çocuk genel olarak sağlıklıysa oynamak, öğrenmek ve keşfetmek için yeterli enerjiye sahipse, muhtemelen yeterince yiyor demektir. Ancak gerçekten çok az yemek yiyorsa, yedikleri konusunda çok seçiciyse, sürekli olarak yemek yemeyi reddediyorsa, çocuğunuzun büyümesi veya genel beslenmesinden endişe ediyorsanız bir uzmana danışabilirsiniz.

Etiketler

Çocuk psikolojisiÇocuk beslenmeÇocuk beslenme gelişimÇocuklarda yemek yeme alışkanlığıÇocuk beslenme ve gelişimiÇocuklarda yemek yememeEbeveyn çocuk ilişkisiÇocuklarda yemek sorunu

Yazar Hakkında

Uzm. Psk. Damla Yaşar

Uzm. Psk. Damla Yaşar

Uzm. Psk. Damla Yaşar 1993 yılında Antalya’da dünyaya geldim. İlkokul, ortaokul ve liseyi Burdur’da tamamladım. 2016 yılında Orta Doğu Teknik Üniversitesi (ODTÜ) Psikoloji Bölümü’nde lisans eğitimimi onur öğrencisi olarak tamamladım. Aynı yıl, Ege Üniversitesi Tezli Psikoloji Yüksek Lisans Programı’nı kazandım ve Eylül 2019’da “Okul Öncesi Dönem Çocuklarında Sembolik Oyun, Duygu Düzenleme Becerileri ve Yönetici İşlevler İlişkisinin İncelenmesi” başlıklı tez çalışmamı tamamlayarak gelişim psikolojisi alanında uzmanlık kazandım. Yüksek lisans sürecime devam ederken Ankara’da düzenlenen bir aile danışmanlığı eğitimine katıldım ve eğitim sonunda MEB onaylı aile danışmanı olmaya hak kazandım. Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'na bağlı olan Özel Ankara Aile Danışma Merkezi'nde psikolog, aile danışmanı ve kurum müdürü olarak görev yaptım. Şu an Olgu Psikolojik Danışma Merkezi'nde yetişkin, çocuk, ergen, çift ve aile danışmanlığı alanlarında danışan görmekteyim.
Sağlıklı bir toplumda yaşayabilmenin yolunun sağlıklı bireyler yetiştirmek olduğuna inanmaktayım. Bu düşünceyle, çocukların ve onları yetiştiren ebeveynlerin duygu, düşünce ve davranışlarını doğru bir şekilde anlayıp değerlendirebilme yetkinliğim çerçevesinde sağlıklı ve mutlu bireylerin oluşturduğu bir toplum yapısına katkıda bulunmak hedefindeyim.

Önemli Bilgilendirme

Site içerisinde bulunan bilgiler bilgilendirme amaçlıdır. Bu bilgilendirme kesinlikle hekimin hastasını tıbbi amaçla muayene etmesi veya tanı koyması yerine geçmez.